Odbudowa tarczycy po zmniejszeniu stresu fizycznego i psychicznego oraz odżywieniu magnezem u pacjentek z nowo zdiagnozowanymi autoimmunologicznymi chorobami tarczycy (nadczynnością i niedoczynnością)

W swej pracy Moncayo and Moncayo autorzy postanowili potwierdzić koncepcję wykorzystywanej w swej Austriackiej klinice metody WOMED w rozwinięciu początkowej choroby tarczycy. Metoda WOMED odnosi się do kombinacji badań, diagnostyki i terapii używanych przez autorów, która została przez nic rozwinięta, a bazuje m.in. na mitochondrialnym podłożu choroby. Niedobór magnezu w organizmie powiązany jest ze stresorami zarówno fizycznymi jak i psychicznymi stąd częścią koncepcji terapii WOMED jest leczenie stresorów fizjologicznych i korekcja zmian mięśniowo-szkieletowych wynikających z niedoboru magnezu wraz z suplementacją magnezem oraz selenem.

Głównym celem przeprowadzonego badania było sprawdzenie wpływu kombinacji suplementacji magnezem, selenem i koenzymem Q10 u pacjentów z początkowo rozwiniętą chorobą na morfologię tarczycy.

Założenia tej pracy mają oparcie we wcześniejszych publikacjach autorów. W jednej z nich dowiedli związku między niedoczynnością tarczycy a zaburzeniami funkcjonowania układu mięśniowego co było związane ze zmianami w poziomach między magnezem oraz wapniem. W oddzielnej pracy, opublikowanej rok później przedstawili wyniki wskazujące na suboptymalny poziom selenu u pacjentów z chorobami tarczycy. Kilka lat później opublikowali prace wskazujące na główny, powszechny udział niedoboru magnezu w rozwoju zarówno niedoczynności jak i nadczynności tarczycy.

Badanie i pacjenci

Pacjentkami było 5 kobiet z nadczynnością tarczycy i 3 z niedoczynnością w wieku od 24 do 39 lat. Głównym wskaźnikiem efektywności zastosowanej metody było przeprowadzone rutynowe badanie ultrasonograficzne (USG) tarczycy, w tym zaawansowana ilościowa ultrasonografia Doplerowska 3D.

Zarządzanie stresorami psychologicznymi polegało na 3-4 wizytach z pacjentami. Natomiast cytrynian magnezu (400mg) był podawany przez okres 4 lat, codziennie w łącznej ilości 0,35g (350mg jonów magnezu) podzielonej na 3-4 dawki. Magnez rozpoczęto podawać na podstawie badań wskazujących na zaburzenia w funkcjonowaniu układu mięśniowo-szkieletowego (bocznego napięcia, idiopatycznych – mimowolnych ruchów palca oraz zmiany długości nóg związanych z rotacją miednicy). Niestety brakuje informacji odnośnie dawki stosowanego koenzymu Q10 oraz selenu i wybranej formy chemicznej.

Wyniki oraz omówienie

USG tarczycy

Zastosowanie suplementacji magnezem, selenem i w koenzymem Q10 odbudowało tarczycę u nowo zdiagnozowanych pacjentów z chorobą autoimmunologiczną tarczycy Hashimoto lub Gravesa-Basedowa po 3-4 latach trwania terapii.

Zastosowanie suplementacji magnezem, selenem i w koenzymem Q10 odbudowało tarczycę u nowo zdiagnozowanych pacjentów z chorobą autoimmunologiczną tarczycy Hashimoto lub Gravesa-Basedowa po 3-4 latach trwania terapii.

Początkowe badania USG tarczycy pacjentek wykazały niejednorodną obniżoną echogeniczność oraz zwiększone unaczynienie narządu. W procesie terapii trwającej 3-4 lata zwiększona waskularyzacja oraz zaburzona morfologia tarczycy po włączonej suplementacji oraz zarządzaniu stresorami środowiskowymi powróciły do normy. Zmiany w poziomie magnezu we krwi korelowały ze stresorami środowiskowymi (np. związanymi z procesami rozwodowymi, nadwyżką pracy, wieczorną szkołą)

Echogeniczność – w przypadku badania tarczycy jest to zdolność narządu do odbijania fal dźwiękowych o wysokiej częstotliwości. Obszary o mniejszej zdolności do odbijania fal mają obniżoną echogeniczność i są ciemniejsze na obrazie. Przeciwnie, obszary o podwyższonej echogeniczności są jaśniejsze. W chorobie Hashimoto grudki tarczycy ulegają zniszczeniu, wypełniają je limfocyty, a echogeniczność tarczycy obniża się.

Ciążą, TSH, Magnez

Dwie pacjentki w trakcie badania były w ciąży i przyjmowały wyłącznie cytrynian magnezu. W pierwszym przypadku poziom TSH wynosił 17,2 mIU/L i obniżył się do 4,1 mIU/L po rozpoczęciu podawania magnezu. W 8 miesiącu ciąży poziom TSH wzrósł ponownie stąd podano hormony tarczycy celem jego obniżenia. Ciąża przebiegła bez problemów. W drugim przypadku poziom TSH początkowo wynosił 16 mIU/L i obniżono go do 2,8 mIU/L po rozpoczęciu podawania magnezu. W tym przypadku nie podawano hormonów tarczycy, a dziecko urodziło się zdrowe.

Zwiększone unaczynienie tarczycy w niedoczynności tarczycy

W jednym przypadku niedoczynności tarczycy z niedoborem koenzymu Q10 hiperwaskularyzację poprawiono przez kombinację leczenia magnezem, selenem i koenzymem Q10 w ostatnich 3 miesiącach terapii. Na końcu dodano kombinację ziół Western Herb które zostały opisane w oddzielnej literaturze odwoławczej podanej przez autorów (nr. Referencji 16 i 17). W przypadku 2 pacjentów nie zaobserwowano pozytywnych zmian zastosowanej terapii wobec morfologii tarczycy.

Zastosowana terapia WOMED w badaniu obserwacyjnym wskazuje na poprawę morfologii tarczycy u części pacjentów z nadczynnością i niedoczynnością tarczycy. Badanie dopplerowskie 3D umożliwiło na wskazanie pacjentów ze zgrubiałymi naczyniami krwionośnymi co wskazuje na niski poziom koenzymu Q10. Wobec 2 pacjentów u których nie zaobserwowano pozytywnych skutków terapii obserwowano zwłóknienia tarczycy. Wobec wszystkich pacjentów zastosowana terapia nie doprowadziła do eliminacji wszystkich objawów choroby.

Autorzy wskazują, że suplementacja magnezem wymaga czasu 6-8 miesięcy terapii by obserwować pierwsze pozytywne rezultaty podczas gdy część pacjentów rezygnuje z suplementacji Mg po pierwszych 2-3 miesiącach, gdy nie widzą poprawy objawów.

Podsumowanie

Zaprezentowane przez naukowców wyniki wskazują na możliwość przywrócenia morfologii tarczycy przez zastosowanie odpowiedniej terapii, w tym przypadku na bazie WOMED. W tym przypadku zastosowano suplementację magnezem, selenem przez okres 3-4 lat i przez 3 miesiące w przypadku koenzymu Q10. Autorzy konkludują, że „dla dobra pacjentów z początkową, bez-guzkową chorobą tarczycy, praktyczne podejście bazujące na badaniach biochemicznych (np. magnezu, selenu, koenzymu Q10) i obiektywnych danych ultrasonograficznych powinny zastąpić niejasny dogmat modelu autoimmunologicznego”.

Odwołania

Moncayo R, Kroiss A, Oberwinkler M et al. The role of selenium, vitamin C, and zinc in benign thyroid diseases and of selenium in malignant thyroid diseases: Low selenium levels are found in subacute and silent thyroiditis and in papillary and follicular carcinoma. BMC Endocr Disord. 2008 Jan 25;8:2. doi: 10.1186/1472-6823-8-2.

Moncayo R, Moncayo H. (C) The WOMED model of benign thyroid disease: Acquired magnesium deficiency due to physical and psychological stressors relates to dysfunction of oxidative phosphorylation. BBA Clin. 2014 Nov 12;3:44-64. doi: 10.1016/j.bbacli.2014.11.002. eCollection 2015 Jun.

Moncayo R, Moncayo H. A musculoskeletal model of low grade connective tissue inflammation in patients with thyroid associated ophthalmopathy (TAO): the WOMED concept of lateral tension and its general implications in disease. BMC Musculoskelet Disord. 2007 Feb 23;8:17.

Moncayo R, Moncayo H. (C) Proof of concept of the WOMED model of benign thyroid disease: Restitution of thyroid morphology after correction of physical and psychological stressors and magnesium supplementation. BBA Clin. 2014 Dec 31;3:113-22. doi: 10.1016/j.bbacli.2014.12.005. eCollection 2015 Jun.

Moncayo R, Moncayo H. The WOMED model of benign thyroid disease: Acquired magnesium deficiency due to physical and psychological stressors relates to dysfunction of oxidative phosphorylation. BBA Clin. 2014 Nov 12;3:44-64. doi: 10.1016/j.bbacli.2014.11.002. eCollection 2015 Jun.

Moncayo R., Moncayo H. (B) Exploring the aspect of psychosomatics in hypothyroidism: the WOMED model of body-mind interactions based on musculoskeletal changes, psychological stressors, and low levels of magnesium. Woman. 2014;1:1–11.

Zastosowanie suplementacji magnezem, selenem i w koenzymem Q10 odbudowało tarczycę u nowo zdiagnozowanych pacjentów z chorobą autoimmunologiczną tarczycy Hashimoto lub Gravesa-Basedowa po 3-4 latach trwania terapii.